ทำไมคริสเตียนไม่ควรสาบาน ?
ในสังคมทุกวันนี้ เรามักได้ยินคนพูดว่า
“ขอสาบานเลย!”
หรือ
“ถ้าไม่จริง ขอให้ฟ้าผ่าตาย!”
หลายคนอาจคิดว่า แค่คำพูดติดปาก ไม่มีอะไรเสียหาย แต่สำหรับ คริสเตียน คำสอนของ พระเยซู ชัดเจนว่า อย่าสาบานเลย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? มาดูคำตอบกันครับ
1. การสาบานในวัฒนธรรมโบราณคืออะไร?
-
การสาบาน (ฮีบรู: shava, שָׁבַע) เป็นการ ให้คำมั่นต่อพระเจ้า
-
ถ้า ผิดคำสาบาน ถือเป็น บาปร้ายแรง (ดู กันดารวิถี 30:2)
-
ดังนั้น การสาบานไม่ใช่แค่คำพูดเล่น ๆ แต่เป็น พันธสัญญาศักดิ์สิทธิ์
2. พระเยซูตรัสชัดเจนว่าอย่าสาบานเลย
มัทธิว 5:33-37 (THSV11)
“อย่าสาบานเลย ไม่ว่าจะสาบานโดยสวรรค์ หรือแผ่นดินโลก... แต่จงว่า ‘ใช่’ ก็ให้ว่า ‘ใช่’ ‘ไม่ใช่’ ก็ให้ว่า ‘ไม่ใช่’ อะไรที่เกินกว่านั้นมาจากความชั่ว”
-
พระเยซู ทรงสอนว่า ชีวิตของผู้เชื่อควรสัตย์ซื่อโดยไม่ต้องสาบาน
-
ถ้าคำพูดของเราน่าเชื่อถือ ไม่ต้องเพิ่มคำสาบาน ใด ๆ เพื่อยืนยัน
3. ยากอบย้ำอีกครั้ง
ยากอบ 5:12 (THSV11)
“อย่าสาบานเลย ไม่ว่าจะโดยสวรรค์ หรือแผ่นดินโลก หรือสิ่งอื่นใดก็ตาม แต่จงให้ ‘ใช่’ ของท่านหมายถึง ‘ใช่’ และ ‘ไม่ใช่’ ของท่านหมายถึง ‘ไม่ใช่’”
-
เพราะ การสาบาน แสดงว่า คำพูดปกติอาจไม่น่าเชื่อถือ
-
ผู้เชื่อ ควรมี คำสัตย์ซื่อ เป็น เครื่องยืนยันตัวเอง
4. แล้วในศาลล่ะ?
-
ในบางสถานการณ์ เช่น ขึ้นศาล สามารถเลือกใช้ การยืนยัน (affirmation) แทนการสาบาน
-
การยืนยัน = การ รับรองว่าจะพูดความจริง โดย ไม่อ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์
-
วิธีนี้ ไม่ขัดกับคำสอนของพระเยซู เพราะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการสาบาน
5. ทำไมต้องหลีกเลี่ยงการสาบาน?
-
ทุกคำพูดของเราควรเชื่อถือได้ อยู่แล้ว
-
การสาบาน อาจทำให้เราดูเหมือน ไม่น่าเชื่อถือในเวลาปกติ
-
การสาบาน อ้างถึงพระเจ้าโดยไม่จำเป็น ซึ่งเป็นการ ไม่ให้เกียรติพระองค์
ตัวอย่างง่าย ๆ สำหรับใช้สอน:
-
ถ้าเราพูดว่า “จะทำ” คนควร เชื่อคำพูดเรา โดยไม่ต้องสาบาน
-
ถ้าต้องบอกว่า “ขอสาบานเลย” แปลว่า คำพูดปกติของเราไม่น่าเชื่อถือพอ
สรุป: ชีวิตของผู้เชื่อควรพูดจริงโดยไม่ต้องสาบาน
-
พระเยซูสอนให้เรามี “ใช่” ที่เป็น “ใช่” และ “ไม่ใช่” ที่เป็น “ไม่ใช่”
-
ความสัตย์ซื่อของเรา เป็นพยานถึงพระเจ้าในตัวเอง
ข้อพระคัมภีร์อ้างอิง:
-
กันดารวิถี 30:2
-
มัทธิว 5:33-37
-
ยากอบ 5:12
-
สุภาษิต 12:22 — “ริมฝีปากที่พูดความจริงเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า”
ตัวอย่างที่ 1: เพื่อนยืมเงิน
-
สมมุติมีเพื่อนมาขอยืมเงินแล้วบอกว่า
“ขอสาบานเลยนะ ว่าจะคืนแน่นอน!”
-
แต่เราอาจสงสัยว่า
“ถ้าไม่สาบาน จะไม่คืนเหรอ?”
-
ผู้เชื่อ ควรเป็นคนที่ พูดคำไหนคำนั้น โดยไม่ต้องเพิ่มคำสาบานเพื่อให้เชื่อถือ
-
ให้เพื่อนเห็นว่า “คำพูดของเราเชื่อถือได้” โดยไม่ต้องอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ตัวอย่างที่ 2: การคุยเล่นในกลุ่มเพื่อน
-
บางครั้งเราเผลอพูด “ขอสาบาน!” เวลาเล่าเรื่องตลกหรือเรื่องที่คนอื่นไม่ค่อยเชื่อ
-
แต่เราลืมไปว่า คำพูดของเราควรมีน้ำหนักในตัวเอง
-
การพูดเล่น ๆ แบบนี้ ลดค่าความสัตย์จริงของคำพูดเราเอง
ตัวอย่างที่ 3: ขึ้นศาลหรือการทำงานที่ต้องรับผิดชอบ
-
ถ้าต้อง ขึ้นศาล หรือเซ็นเอกสารสำคัญ
-
คริสเตียนสามารถเลือก “ยืนยัน” (affirm) แทน การสาบาน ได้
-
เพราะการยืนยันหมายถึง เราพูดความจริง โดย ไม่ต้องอ้างพระเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์
-
สะท้อน ท่าทีสัตย์ซื่อ โดยไม่ขัดกับคำสอนพระเยซู
คำถามชวนคิดท้ายบทความ:
-
คำพูดของเราเชื่อถือได้หรือไม่?
-
ถ้าเราไม่ต้องสาบาน คนยังเชื่อในคำพูดเราไหม?
-
-
เราเคยใช้คำว่า "ขอสาบาน" เพียงเพราะกลัวคนไม่เชื่อหรือเปล่า?
-
อะไรทำให้เรารู้สึกว่า คำพูดธรรมดาไม่พอเพียง?
-
-
ถ้าเราเลือกพูดสัตย์ซื่อเสมอ โดยไม่ต้องสาบาน
-
ชีวิตเราจะเป็น พยานถึงพระเจ้า อย่างไร ?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น