สิ่งมีค่าในภาชนะดิน
อ้างอิง: 2 โครินธ์ 4:7
"แต่เรามีของล้ำค่านี้อยู่ในภาชนะดิน เพื่อให้เห็นว่า ฤทธิ์เดชอันเลิศนั้นเป็นของพระเจ้า ไม่ได้มาจากตัวเราเอง"
พระวจนะตอนนี้เปรียบเราเหมือน ภาชนะดิน — ภาชนะธรรมดา ไม่หรูหรา แต่กลับถูกเลือกให้บรรจุ “ของล้ำค่า” อันเป็นฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพื่อให้เห็นว่า สิ่งดีที่เกิดขึ้นในชีวิตและพันธกิจของเรา มาจากพระองค์ ไม่ใช่จากความสามารถของเราเอง
ลองจินตนาการถึงร้านอาหารหรูที่จัดจานอย่างงดงาม อาหารชั้นเลิศถูกวางอยู่บนภาชนะที่ออกแบบมาอย่างประณีต แน่นอนว่าภาชนะมีความสำคัญ — มันช่วยรองรับและส่งต่ออาหารให้ถึงผู้รับได้อย่างเหมาะสม หากไม่มีจาน ก็คงลำบากในการกินอาหาร แต่แม้ภาชนะจะงดงามเพียงใด หากภายในไม่มีอาหาร มันก็ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง
ชีวิตของมนุษย์ก็เช่นกัน — เราเป็นเหมือนภาชนะที่พระเจ้าทรงเลือกใช้ เพื่อบรรจุพระวจนะและพระประสงค์ของพระองค์ ไม่ว่าเราจะมีตำแหน่งใด หรือได้รับการยกย่องแค่ไหนในสายตามนุษย์ สิ่งที่มีค่าที่สุดไม่ใช่ “ภาชนะ” แต่คือ “ของล้ำค่า” ที่อยู่ภายใน
ผู้รับใช้พระเจ้า
ตำแหน่ง “ผู้รับใช้” ไม่ใช่เครื่องหมายของการยกตัวเองขึ้นเหนือผู้อื่น แต่กลับเป็นการถ่อมใจยอมให้พระเจ้าทรงใช้ ผู้รับใช้ก็เหมือนจานหนึ่งใบ — ไม่ใช่เพื่อแสดงความงดงามของตัวเอง แต่เพื่อรองรับและส่งต่อ “อาหารฝ่ายวิญญาณ” ที่เป็นพระวจนะของพระเจ้า
หากผู้รับใช้ไม่มีพระวจนะที่แท้จริง ไม่มีความจริงในชีวิต ไม่ยอมให้พระวิญญาณบริสุทธิ์หล่อเลี้ยงภายใน ต่อให้มีคำพูดไพเราะแค่ไหน ก็ไม่ต่างจากจานที่ว่างเปล่า ดูดีแค่ภายนอกแต่ไม่สามารถเลี้ยงดูวิญญาณใครได้เลย
ผู้ฟังพระวจนะ
ในฐานะผู้ฟัง ก็ต้องมีวิจารณญาณเช่นกัน อย่ากินอาหารแบบไม่เลือก — อย่ารับทุกอย่างที่ได้ยินเพียงเพราะคนพูดดูน่าเชื่อถือ พระเจ้าทรงให้เรามีใจที่รู้จักไตร่ตรอง รับเฉพาะสิ่งที่เป็น “อาหารฝ่ายวิญญาณที่ดี” เท่านั้น อย่าให้ความชื่นชมหรือความประทับใจต่อผู้รับใช้ กลายเป็นการยกย่อง “ภาชนะ” จนเหนือกว่า “อาหาร” ที่อยู่ภายใน
บทสรุป
เราทุกคนคือภาชนะดินธรรมดา แต่เมื่อพระเจ้าทรงเทฤทธิ์เดชของพระองค์ไว้ในชีวิตเรา มันจึงกลายเป็นสิ่งล้ำค่า อย่ายกตนขึ้น อย่าดูแคลนตนเอง แต่จงยินดีและถ่อมใจว่า พระเจ้าทรงใช้เรา เพื่อให้พระสิริของพระองค์สำแดงออกมา
“ดังนั้น จงเป็นภาชนะที่สะอาด ว่างเปล่า และพร้อมรับการเทของพระเจ้าในแต่ละวัน เพื่อจะเป็นพรแก่ผู้คนรอบข้าง โดยไม่ลืมว่า ของล้ำค่านั้นเป็นของพระองค์ ไม่ใช่ของเราเอง”
K.Ohr.Emet
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น